Joga

Joga

Koncepti i praksa joge nastali su u Indiji pre nekoliko hiljada godina. Njegovi osnivači bili su divni svetitelji i mudraci.
Veliki Jogi su predstavili racionalno tumačenje njihovih iskustava u Jogi i doneli praktični i naučno zdrav način u svakom smislu. Joga danas nije više ograničena na pustinje, svetnike i mudrace; ona je ušla u naš svakodnevni život i izazvala je buđenje i prihvatanje širom svijeta u posljednjih nekoliko decenija. Nauka o jogi i njenim tehnikama sada je preorijentisana u skladu sa savremenim sociološkim potrebama i načinom života. Stručnjaci različitih grana medicine, uključujući savremene medicinske nauke, ostvaruju ulogu ovih tehnika u prevenciji i ublažavanju bolesti i promociji zdravlja.
Joga je jedan od šest sistema vedske filozofije. Mahariši Patanjali, s pravom nazvanim “Otac joge”, sastavio je i sistematski obrađivao razne aspekte joge u svojim “joga sutrama” (aforizama). On se zalagao za osam pravaca putanja Joge, popularno poznatog kao “Ashtanga Ioga” za sveobuhvatan razvoj ljudskih bića. To su: – Iama, Niiama, Asana, Pranaiama, Pratiahara, Dharana, Dhiana i Samadhi. Ove komponente zagovaraju određena ograničenja i poštovanja, fizičku disciplinu, regulaciju udisanja, ograničavanje organa čula, kontemplaciju, meditaciju i samadhi. Smatra se da ovi koraci imaju potencijal za poboljšanje fizičkog zdravlja povećanjem cirkulacije krvi sa oksigenatom u telu, preobučavanjem organa čula, čime se podstiče mir i umirenost uma. Praksa joge sprečava psihosomatske poremećaje i poboljšava otpor i sposobnost osobe da izdrži stresne situacije.
Joga je univerzalna po karakteru za praksu i primjenu bez obzira na kulturu, nacionalnost, rasu, kastu, vjeru, pol, starost i fizičko stanje. Niti čitanjem tekstova, niti nošenjem isposničke odeće ne može se postati uspješni Iogi. Bez prakse, niko ne može da iskoristi korisnost jogičkih tehnika, niti može shvatiti svoj inherentni potencijal. Samo redovna praksa (sadhana) stvara obrazac u telu i umu kako bi ih podigao. Potrebna je snažna želja od strane praktičara da doživi viša stanja svesti kroz trening um i prečišćavanje svesti u celini. Joga je evolucioni proces u razvoju ljudske svesti. Evolucija potpune svesti ne mora nužno započeti kod nekog određenog čoveka, već počinje jedino ako se neko od nje odluči za početak. Poroci kao što su upotreba alkohola i droga, koji rade iscrpljujuće, previše se prepuštaju seksu i drugim stimulacijama, tražeći zaborav, povratak u nesvest. Indijski jogi počinju sa stanovišta zapadne psihologije. Ako je Psihologija psihologije psihologija bolesti, a Maslovova psihologija je psihologija zdravog čoveka, onda je indijska psihologija psihologija prosvetljenja. U Jogi to nije pitanje psihologije čoveka, već je pitanje višeg nivoa svesti. Nije pitanje mentalnog zdravlja, već pitanje duhovnog rasta. Svi putevi joge (Japa, Karma, Bhakti itd.) imaju lekovit potencijal da sakriju efekte bolova. Međutim, posebno treba voditi odgovarajuća uputstva od postignutog pokazatelja, koji je već koračao istom stazom da bi došao do krajnjeg cilja. Poseban put bi trebalo izabrati vrlo oprezno s obzirom na njegovu sposobnost, bilo uz pomoć nadležnog savjetnika ili konsultovanje stručnog Jogija.

Brza pretraga

Back to Top